Mostrando entradas con la etiqueta gallego. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta gallego. Mostrar todas las entradas

sábado, 12 de octubre de 2019

Reseña "A rapaza de tinta e estrelas"

"A rapaza de tinta e estrelas"

Kiran Millwood Hargrave




Título: A Rapaza de Tinta e Estrelas

Autor: Kiran Millwood Hargrave

Páginas: 210próx.
Páxinas: 210 aprox.

ISBN: 
978-84-16884-19-3

Género: Fantasía, juvenil
Xénero: Fantasía, xuvenil

Editorial: Sushi Books

P.V.P Edición Impresa: 16€

SINOPSIS


A Elizabeth se le prohíbe abandonar la isla de Joya, pero sueña con tierras lejanas que su padre, un famoso cartógrafo, ha dibujado en los mapas.

Cuando su mejor amiga desaparezca, no duda en participar en su búsqueda. Guiada por un mapa antiguo y su conocimiento de las estrellas, Isabel navega por los peligrosos territorios olvidados de la isla. Pero debajo de los ríos secos y los bosques muertos, un demonio ardiente despierta de su letargo.


Una historia sobre amistad, descubrimientos, mitos y magia, ambientada en un universo imaginado que involucrará a los más pequeños en la lectura.

SINOPSE

Isabel ten prohibido saír da illa de Joya, pero soña con terras afastadas que o seu pai, un célebre cartógrafo, debuxara en mapas.

Cando a súa mellor amiga desaparece, participa na súa busca. Guiada por un mapa antigo e polo seu coñecemento das estrelas, Isabel navega polos perigosos Territorios Esquecidos da illa. Pero baixo os ríos secos e os bosques mortos, un demo de lume esperta do seu soño.

Unha historia sobre amizade, descubertas, mitos e maxia, ambientada nun universo imaxinado que enganchará os máis novos á lectura.





¡Hola, hola! ¿Cómo estáis? ¡Cuánto tiempo sin aparecer por aquí! Y no sabéis lo que lo siento, pero el trabajo me tiene absorvido junto a las oposiciones y no he tenido apenas tiempo para subir reseñas. Pero hoy estoy aquí, y la reseña que os traigo es la de un libro maravilloso. Se trata de "A rapaza de tinta e estrelas" (La chica de tinta y estrellas), en su versión al gallego de la mano de Sushi Books.

¿Conocemos más de la historia?


- Gracias a la editorial por el ejemplar -


Ola, Ola! Como estás? Canto tempo sen aparecer aquí! E non sabes o que lamento, pero o traballo absorbeume xunto ás oposicións e apenas tiven tempo para subir críticas. Pero hoxe estou aquí e a crítica que traio é a dun libro marabilloso. Trátase de "A rapaza de tinta e estrelas", na súa versión galega de Sushi Books.

Sabemos máis sobre a historia?

- Grazas á editorial pola copia -

***

Junto a su padre, Isabel vive en la isla de Joya bajo la tirania del Gobernador Adoro, quien ha impuesto su ley de tal forma que viven encerrados entre las fronteras de los Territorios Olvidados. Isabel deseaba poder viajar, salir y conocer todos los misterios que la rodean, algo que está prohibido. Sin embargo, con la de desaparición de su amiga Lupe, la cosa cambia, porque gracias a su conocimiento en cartografía ella podrá salvarla, aunque el viaje no sea fácil puesto que algo oscuro, antiguo casi como el mundo, ahora siendo leyenda, parece haber regresado...

Xunto co seu pai, Isabel vive na illa de Joya baixo a tiranía do gobernador Adoro, que impuxo a súa lei de tal xeito que viven dentro das fronteiras dos territorios esquecidos. Isabel desexou que poida viaxar, saír e coñecer todos os misterios que a rodean, algo que está prohibido. Non obstante, coa desaparición da súa amiga Lupe, a cousa cambia, porque grazas ao seu coñecemento en cartografía pode salvalo, aínda que a viaxe non é fácil xa que algo escuro, vello case como o mundo, agora sendo lenda, parece ter devolto ...

***


Lo primero que nos encontramos es, como siempre, una edición muy cuidada y preciosa. La ilustración de la cubierta es una delicia. Sobre un fondo amarillo con cierto tonos de desgaste, vemos la silueta de una chica cuyo interior está repleto de estrellas, representando la pasión de la protagonista. A su alrededor vemos elementos de su mundo: aves, árboles, montañas... La contraportada sigue el mismo diseño, aunque invertido. Y dentro de la chica, una breve sinopsis.


O primeiro que atopamos é, coma sempre, unha edición moi coidada e fermosa. A ilustración da portada é encantadora. Sobre un fondo amarelo con algúns tons de desgaste, vemos a silueta dunha rapaza cuxo interior está cheo de estrelas, representando a paixón do protagonista. Ao seu redor vemos elementos do seu mundo: paxaros, árbores, montañas ... A contraportada segue o mesmo deseño, aínda que invertida. E dentro da nena, unha breve sinopsis.

El título queda enmarcado dentro de la protagonista en tono azul claro, y justo debajo el nombre de la autora, Kiran Millwood Hargrave.

O título está enmarcado dentro do protagonista en azul claro, e xusto debaixo do nome do autor, Kiran Millwood Hargrave.

En el interior nos encontramos un primer mapa de la Isla de Joya. Más adelante, veremos otros, como el de los Territorios olvidados y alguno más, aunque no propiamente dicho sea un mapa. Dadle una oportunidad a la historia y descubriréis de lo que os hablo.

No interior atopamos un primeiro mapa da illa de Joya. Máis tarde, veremos outros, como o dos Territorios Esquecidos e algúns máis, aínda que non sexa un mapa en si. Dálle unha oportunidade á historia e descubrirás de que estou a falar.

El interior es sencillo, sin ningún artificio que decore sus páginas. Los capítulos se nos muestran con la misma tipografía que el resto del texto y sin título.


O interior é sinxelo, sen ningún artificio que decora as súas páxinas. Os capítulos móstranse co mesmo tipo de letra que o resto do texto e sen título.

"A rapaza de tinta e estrelas" cuenta 25 capítulos, capítulos cuya longitud varía. Algunos más largos, otros más cortos.

"A rapaza de tinta e estrelas" ten 25 capítulos, capítulos cuxa lonxitude varía. Algúns máis longos, outros máis curtos.


La historia se narra en primera persona, desde el punto de la protagonista, Isabel. Gracias a ella, conocemos su mundo, su presente y pasado, todo lo que la rodea así como al resto de personajes.

A historia cóntase en primeira persoa, desde o punto da protagonista, Isabel. Grazas a ela, coñecemos o seu mundo, o seu presente e o seu pasado, todo o que a rodea así como o resto dos personaxes.

La pluma de Kiran Millwood Hargrave es una delicia. En sus trazos podemos apreciar su labor como dramaturga y poetisa, de forma que todas y cada una de las palabras de la novela están puestas con mimo, con cuidado y bien medido, dando los tonos exactos que cada momento de la historia necesita.

A pluma de Kiran Millwood Hargrave é encantadora. Nos seus trazos podemos apreciar o seu traballo como dramaturgo e poetisa, de xeito que todas e cada unha das palabras da novela se poñen con coidado, coidadosamente e ben medidas, dando os tons exactos que cada momento da historia precisa.

Las descripciones son el todo en la historia, llevándote a ese mundo tan magistral que la autora ha creado, haciendo innegable su capacidad de creación literaria. Además, si analizas bien el nombre del pueblo de Gromera, encontrarás cierta similitud con La Gomera. ¿Tendrá cierta relación con las Islas Canarias? Ji, ji, ji.

As descricións son toda a historia, levándote a ese mundo tan maxistral que a autora creou, facendo innegable a súa capacidade para a creación literaria. Ademais, se analizas ben o nome da vila de Gromera, atoparedes algunha semellanza con La Gomera. Terá certa relación con Canarias? Ji, ji, ji.

Los personajes están mejor que nunca construidos. Tienen alma, tienen tinta, sí, pero son cercanos y tan reales como la vida misma. Todos y cada uno tiene su pasado y su presente. Todos están perfectamente trabajados, desde el más principal al más secundario.

Os personaxes son mellores que nunca construídos. Teñen alma, teñen tinta, si, pero son próximos e tan reais como a vida mesma. Todos e cada un teñen o seu pasado e o seu presente. Todos están perfectamente traballados, desde os máis primarios ata os máis secundarios.

¿Qué es lo que más me ha gustado? La historia tan delicada y majestuosa que ha creado la autora, mezclando realidad y mitología, así como el entresijo de los personajes que producen toda la historia. Y que, a pesar de ser una autora británica, los nombres de los protagonistas sean españoles.

Que é o que máis me gustou? A historia tan delicada e maxestuosa que o autor creou, mesturando realidade e mitoloxía, así como os intrincados dos personaxes que producen toda a historia. E é que, a pesar de ser un autor británico, os nomes dos protagonistas son españois.

¿Un punto negativo? Poco hay que añadir en una historia de 10.

Un punto negativo? Pouco se debe engadir a unha historia de dez.

¿Qué más puedo decir? “A rapaza de tinta e estrelas” de Kiran Millwood Hargrave, es una historia para tener en tu estantería y releer una vez al año. Una historia mágica, donde la amistad y la familia prevalece por encima de todo, donde la mitología y la fabula se entremezclan para guiarnos por el camino que las estrellas nos marcan.

Que máis podo dicir? "A rapaza de tinta e estrelas" de Kiran Millwood Hargrave, é unha historia que tes na túa estantería e lida unha vez ao ano. Unha historia máxica, onde predomina sobre todo a amizade e a familia, onde a mitoloxía e a fábula se entrelazan para guiarnos polo camiño que as estrelas nos marcan.

Por esto y mucho más, le doy mis 5 cascabeles.

Por isto e moito máis, doulle as miñas 5 campás.



lunes, 17 de junio de 2019

Reseña del libro "Unha Cidade Chamada Perfecta" de Helena Duggan

"Unha cidade chamada Perfecta"
(Una ciudad llamada Perfecta)

Helena Duggan



Título: Unha Cidade Chamada Perfecta

Autor: Helena Duggan

Páginas: 298 apróx.
Páxinas: 298 aprox.

ISBN: 
978-84-16884-21-6 

Género: Fantasía, juvenil
Xénero: Fantasía, xuvenil

Editorial: Sushi Books

P.V.P Edición Impresa: 17€


SINOPSIS

¿Quién quiere vivir en una ciudad donde todo el mundo tiene que llevar gafas para evitar quedarse ciego? ¿Y quien quier ser limpio y ordenado y portarse bien todo el tiempo? Violet descubre rápidamente que algo extraño pasa en esta ciudad: oye voces, su madre hace cosas raras y su padre desaparece.

Con la ayuda de Neno y un poco de imaginación, Violet se propone desvelar el horrible secreto que esconde la ciudad de Perfecta.  


SINOPSE

Quen quere vivir nunha cidade onde todo o mundo ten que levar lentes para evitar quedar cego? E quen quere ser limpo e ordenado e portarse ben todo o tempo? Violet descobre rapidamente que algo estraño pasa nesta vila: oe voces, a súa nai fai cousas raras e o seu pai desaparece. 


Coa axuda de Neno e un pouco de imaxinación, Violet proponse desvelar o arrepiante segredo que agocha a cidade. 




¡Hola, hola! Hoy os traigo la reseña de un libro que me ha fascinado, y ya no solo por su trama, sino también por poder leerlo en gallego. Soy un apasionado de las lenguas y cuando vi que Sushi Books sacaba una nueva colección de libros en gallego quedé prendado al momento.

"Unha Cidade Chamada Perfecta" de Helena Duggan tiene todos los elementos para hacernos disfrutar como niños y, si lo leemos en gallego, además de disfrutar, vamos a aprender una nueva lengua (que más bonita no puede ser). Y no os miento cuando os digo que no tiene complicación, porque se entiende todo a la perfección.

¿Conocemos un poco más de "Unha Cidade Chamada Perfecta"?


- Gracias a la editorial por el ejemplar -

Ola, ola! Hoxe tráiolles a revisión dun libro que me fascinou, e non só pola súa trama, senón tamén por poder lelo en galego. Eu son un apaixonado polas linguas e cando vin que Sushi Books publicou unha nova colección de libros en galego, quedou fascinado ao instante.

"Unha Cidade Chamada Perfecta", de Helena Duggan, ten todos os elementos para facernos gozar e, se o len en galego, ademais de gozar, aprenderemos unha nova lingua (que non pode ser máis fermosa). E non che mento cando che digo que non ten ningunha complicación, porque todo se entende perfectamente.

Queres coñecer un pouco máis sobre "Unha Cidade Chamada Perfecta"?

- Grazas ao editor para o libro -


***

Violet no está muy contenta con la mudanza a Perfecta, y ya desde el primer momento este sentimiento se ratifica. Perfecta no la ciudad que desea para vivir, porque todo en ella es extraño, pero su padre, oftalmólogo, debe ayudar a los ciudadanos de Perfecta de la horrible enfermedad que los acusa: la ceguera, una ceguera solo curable llevando gafas...

No pasará mucho tiempo para que Violet descubra que algo en esa ciudad no anda bien. Secretos y más secretos y una extraña obsesión de dos personas por hacer de un lugar la perfección, aunque eso suponga romper familias, cambiar a personas... o dividir la ciudad en dos.


Violet non está moi feliz coa mudanza a Perfecta e, desde o primeiro momento, este sentimento é ratificado. Non perfeccione a cidade que quere vivir, porque todo alí é estraño, pero o seu pai, oftalmólogo, debe axudar aos cidadáns de Perfecta da horrible enfermidade que os acusa: cegueira, cegueira só curable con lentes ...


Non tardará en que Violet descubra que algo nesa cidade non funciona ben. Os segredos e máis segredos e unha estraña obsesión de dúas persoas para facer un lugar de perfección, aínda que iso significa romper familias, cambiar de xente ... ou dividir a cidade en dous.

***

La portada de "Unha Cidade Chamada Perfecta" es una auténtica joya. De mano del ilustrador Karl James Mountford, cuyo estilo es una delicia y muy reconocible por sus composiciones 2D y sus tonos pastel, nos encontramos ante una recreación simple pero efectista de Perfecta, la ciudad donde se desenvuelve la historia. Con Violet en primer plano, probándose unas gafas bajo el título de la historia, encontramos elementos importantes y referentes, como las teteras para el té, las flores, las viviendas o a Neno, vestido de negro. Predominan los colores fríos, rotos por el rosa y rojo pastel que da algunas pinceladas cálidad a ese fondo verde y al resto de verdes y azules. Sin duda, una excelente ilustración para contemplar una y otra vez.

A portada de "Unha Cidade Chamada Perfecta" é unha auténtica xoia. Da man do ilustrador Karl James Mountford, cuxo estilo é un pracer e moi recoñecible polas súas composicións 2D e tons pastel, estamos ante unha simple pero divertida recreación de Perfecta, a cidade onde se desenvolve a historia. Con Violet no primeiro plano, probando lentes baixo o título da historia, atopamos elementos e referencias importantes, como teteras para té, flores, casas ou Neno, vestidas de negro. Predominan as cores frías, dobres polo vermello e rosa pastel que dá algunhas sensacións de calor para ese fondo verde e o resto de verde e azul. Sen dúbida, unha excelente ilustración para contemplar unha e outra vez.

En el interior nos encontramos con un mapa de Perfecta y todos los capítulos vienen con un pequeño detalle sobre el encabezado, a juego con el diseño de la edición. Además, como Sushi Books nos tiene acostumbrados, encontramos ese pequeño detalle para escribir el nombre del propietario del libro. ¿No es para amar a esta editorial? Gracias por pensar en todo.

Dentro atopamos un mapa de Perfecta e todos os capítulos veñen cun pequeno detalle na cabeceira, para que coincida co deseño da edición. Ademais, como usou Sushi Books atopamos ese pequeno detalle para escribir o nome do propietario do libro. Non lles gusta este editorial? Grazas por pensar en todo.

"Unha Cidade Chamada Perfecta" cuenta con 36 capítulos, algunos de extensión más extensa que otros. Como ya he comentado, cada capítulo viene con un detalle, ya sea una tetera, flores..., antes de mostrarnos el número de capítulo y el título del mismo. 

"Unha Cidade Chamada Perfecta" ten 36 capítulos, algúns máis extensos que outros. Como dixen, cada capítulo vén cun detalle, xa sexa unha tetera, flores ..., antes de mostrarnos o número do capítulo e o título.

La historia se narra en tercera persona centrándose en la protagonista de la historia, en Violet, y todo lo que gira en torno a ella.

A historia nárrase en terceira persoa centrándose no protagonista da historia, en Violet, e en todo o que xira en torno a ela.

La forma de escribir de Helena Duggan es una delicia. A pesar de ser una historia juvenil, la historia habla sin tapujos de algunos temas como la muerte, algo que me ha encantado, ya que es hora de que dejen a un lado los prejuicios. Su pluma es amena y con palabras sencillas. Abundan los diálogos y párrafos cortos, lo que permite una lectura fluida e incluso voraz.

A escrita de Helena Duggan é unha delicia. A pesar de ser unha historia xuvenil, a historia fala abertamente sobre algúns temas como a morte, algo que me encantou, porque é hora de deixar de lado os prexuízos. A súa pluma é agradable e con palabras simples. Abundan diálogos e parágrafos curtos que permiten unha lectura fluída e ata voraz.

Las descripciones son la guinda de la historia, ya que con pocas pinceladas Helena Duggan nos adentra en la historia como si fuéramos un personaje más.

As descricións son a guinda da historia, xa que con poucas pinceladas Helena Duggan lévanos á historia coma se fósemos un personaxe máis.

Los personajes en esta historia tienen su lugar bien marcado y diferenciado. Todos y cada uno son distintos entre sí, y están perfectamente construidos. Desde el primer momento se les coge cariño. Aquí he decir que, aunque Neno sea un personaje secundario, he llegado a cogerle más cariño que a Violet, ya sea por su situación o porque, en ocasiones, Violet me ha parecido un poco repelente.

Os personaxes desta historia teñen un lugar ben marcado e diferenciado. Todos e cada un son diferentes uns dos outros e están perfectamente construídos. Desde o primeiro momento en que son atendidos. Aquí digo que, aínda que Neno é un personaxe secundario, vin a amar máis que a Violet, xa sexa por mor da súa situación ou porque, ás veces, Violet parecíame un pouco repelente.

¿Qué es lo que más me ha gustado? La originalidad de la historia y cómo se desenvuelve la trama.

Que máis me gustou? A orixinalidade da historia e como se desenvolve a trama.

¿Un punto negativo? Aquí el punto negativo se lo pongo a Violet, que a veces desenvuelve problemas con o tres detalles y he sentido que me ha faltado más profundidad en ese aspecto para que sea algo más creíble.

Un punto negativo? Aquí o punto negativo que o puxen a Violet, que ás veces desenvolve problemas con ou tres detalles e sentín que me faltaba máis profundidade nese aspecto para ser algo máis creíble.

¿Qué más puedo decir? "Unha Cidade Chamada Perfecta" de Helena Duggan es el inicio de una serie redonda, donde las aventuras, las intrigas y misterios, así como la tensión, están aseguradas. 

Recorriendo de la mano de Violet esta peculiar ciudad, haremos de sus problemas los nuestros, así como de Perfecta, nuestra ciudad, como niños que ven por primera vez el mar. Esperando ansioso la continuación.

Que máis podo dicir? "Unha Cidade Chamada Perfecta" de Helena Duggan é o comezo dunha serie redonda onde as aventuras, intrigas e misterios, así como a tensión, están asegurados.

Indo pola man de Violet esta cidade peculiar, faremos os nosos problemas, así como de Perfecta, a nosa cidade, como nenos que ven o mar por primeira vez. Agardando ansiosamente a continuación.

Por esto y mucho más, le doy mis 4 cascabeles.

Para iso e moito máis, dou os meus 4 campás.